Bir dernekte basılı işe ayrılan her lira, doğrudan faaliyete gitmeyen bir lira. Bu yüzden buradaki soru "ne bastıralım" değil, hangisi kendi maliyetini geri getiriyor.
Bağış anlatan broşür
Bağış isteyen basılı işlerin çoğu kurumu anlatarak başlıyor: ne zaman kurulduğu, kaç kişi olduğu, hangi alanda çalıştığı. Oysa okuyan kişinin cevabını aradığı soru başka: param ne olacak?
Bu soruya somut cevap veren bir broşür, kurumsal geçmişi anlatandan daha fazla iş görüyor. "Bağışınız şu kalemde kullanılıyor" biçiminde tek bir cümle, sayfalarca kurum tanıtımından etkili oluyor. Kurum bilgisi elbette gerekli ama ikinci sırada.
Bir de dönüş yolu meselesi var. Broşürü okuyan kişi ikna olduysa ne yapacak? Karekod, hesap bilgisi ya da tek bir telefon numarası — bunlardan biri gözle bulunacak yerde olmalı. Bağış kararı çoğu zaman kısa ömürlü; o an bulunamayan bilgi sonra aranmıyor.
Etkinlikte görünürlük
Derneklerin çoğu için etkinlik, yılın en görünür anı. Aynı gün hem katılımcıya hem basına hem potansiyel bağışçıya görünülüyor.
Burada işe yarayan malzeme listesi kısa: taşınabilir bir stand, gönüllüleri uzaktan ayırt ettiren tişört ya da yelek, ve elde götürülecek tek sayfalık bir bilgi. Bu üçü çoğu etkinliği karşılıyor. Uzun broşür ve kalın katalog etkinlik ortamında okunmuyor; ayakta ve gürültüde kimse metin okumuyor.
Gönüllü kıyafeti üstelik ikinci bir iş görüyor: katılımcı kime soru soracağını biliyor, ve fotoğraflarda kurum adı kendiliğinden görünüyor.
Faaliyet raporu: kime basılıyor
Faaliyet raporunu herkese basmak yaygın ama gereksiz bir alışkanlık. Raporun asıl muhatabı belli: kurumsal bağışçı, fon veren kuruluş, üye ve denetleyen merci. Bu kitle küçük ve sayısı önceden biliniyor.
Bu yüzden düşük adette ve iyi basılmış bir rapor, yüksek adette ve ucuz basılmış olandan daha iyi çalışıyor. Geniş kitleye ulaşması gereken sürüm zaten dijital olarak paylaşılıyor.
Teşekkür etmenin basılı hâli
Bağış toplandıktan sonra çoğu kurumda iletişim duruyor. Oysa bir sonraki bağışın en olası kaynağı, geçen sefer veren kişi.
Elle yazılmış tek bir teşekkür kartı, aynı kişiye gönderilecek onlarca toplu e-postadan daha fazla iş görüyor. Maliyeti düşük, üretimi kolay ve saklanıyor. Kurumsal bağışçıda ise aynı işi, bağışın nereye gittiğini gösteren kısa bir bilgi notu yapıyor — bu not muhasebe için de gerekli oluyor.
Ücretsiz reklam desteği
Google'ın kâr amacı gütmeyen kuruluşlar için bir arama reklamı desteği var: uygun görülen kuruluşlara aylık on bin dolara kadar arama reklamı sağlanıyor. Bu, sınırlı bütçeyle çalışan bir dernek için ciddi bir kaynak.
Ancak uygunluk koşulları kuruluşun türüne ve bulunduğu ülkeye bağlı; programın ülke listesi ve şartları resmî sayfasında güncel tutuluyor ve başvurudan önce oradan teyit edilmesi gerekiyor. Kabul edilen kuruluşlarda da hesabın belirli kurallara göre yönetilmesi isteniyor, aksi halde destek askıya alınabiliyor.
Tutarlılık neden burada daha çok önemli
Bir dernek güvenle çalışıyor; bağışçı kurumu tanımıyorsa verdiği paranın nereye gittiğini göremiyor. Afişte bir logo, broşürde başka bir renk, sosyal medyada üçüncü bir ton kullanıldığında ortaya çıkan izlenim, kurumun kendi içinde de dağınık olduğu oluyor.
Bunu düzeltmek pahalı değil: tek bir logo dosyası, iki renk ve bir yazı tipi çoğu dernek için yeterli bir sistem kuruyor ve her yeni malzeme aynı yerden çıkıyor.